Femke Langendijk

Als documentair fotograaf vertel ik door middel van fotografie het liefst verhalen over mensen en is de camera voor mij een manier om de mens beter te leren kennen. Ik wil fotografie gebruiken als medium om sociaal-maatschappelijke verhalen te vertellen. Het interesseert mij hoe een fotograaf op verschillende manieren kan omgaan met de persoon die hij fotografeert en hoe dit invloed heeft op de manier van vertellen. 

Ik vind het als fotograaf belangrijk dat ik de kijker kan informeren, raken en inspireren over dat wat er speelt in de maatschappij. Thema’s uit mijn projecten gaan vaak over hoe mensen met bepaalde sociaal-maatschappelijke situaties omgaan. Ik werk graag aan langlopende projecten waarbij ik door middel van veel onderzoek de juiste beeldstrategie en presentatievorm kies. 

Mijn afstudeerproject gaat over afasie. Afasie betekent dat iemand, door hersenschade, niet meer kan zeggen wat hij wil. Het onderwerp afasie raakt mij persoonlijk, omdat ik opgroeide met een opa die door een hersenbloeding niet meer kon praten. Vanuit deze ervaring die ik vroeger met mijn opa had, ben ik gaan onderzoeken wat afasie betekent voor anderen. Dit project is met medewerking van drie mensen met afasie en hun naasten gemaakt. Het project laat de impact van afasie zien, wat het heeft veranderd in hun leven ten opzichte van vroeger en hoe de communicatie nu verloopt.

https://femkelangedijk.myportfolio.com/

https://www.instagram.com/femkeanna.photo/

%d bloggers like this: